slide6AD(H)D en in je eigen kracht staan

Ken je dat gevoel, dat alles zo’n beetje vanzelf gaat?

Dat je op tijd weet je mond te houden, zodat je een ruzie met je puber weet te voorkomen? Dat je in je werk precies het goede weet te zeggen of te doen, zonder dat je er al te veel veel moeite voor hebt hoeven doen? Dat het schrijven van artikel als het ware vanzelf gaat, je het gevoel hebt dat je tegenslagen en moeilijke situaties met rechte rug en kalmte aan zult kunnen? Helaas is het meestal niet permanent, maar als het er is, is het wel heel prettig!

Als je bij google ‘in je eigen kracht’ intypt krijg je maar liefst 14.200.000 hits. Een populair onderwerp dus.

Ook in verband met AD(H)D kom je de term vaak tegen, 404.000 hits als je de combinatie ADHD en eigen kracht intypt. Maar wat  is dat dan, je eigen kracht? En nog interessanter: hoe kom je daar dan? Moet je daarvoor gaan mediteren, naar yoga? Of juist helemaal niets doen?

Maar al te regelmatig heb ik in mijn werk juist te maken met mensen die aan het einde van hun latijn zijn. Niets eigen kracht, gewoon doodmoe.

Doodmoe van het opvoeden van hun kind met ADHD en eventuele aanvullende diagnoses. Doodmoe van het steeds maar uitleggen aan anderen waarom hun kind functioneert zoals het functioneert, van het verdedigen van hun opvoeding.  Moe van het niet meer weten en het gevoel te falen. Leerkrachten die zich helemaal niet in hun kracht voelen omdat het, wat ze voor hun gevoel ook doen, maar niet wil lukken met die ene leerling. Volwassenen, moe van hun eigen ADHD, van alles op de rit proberen te krijgen en de dagen zonder al te veel gedoe doorkomen.

In je eigen kracht staan lijkt dan een luxe, het is soms alleen een kwestie van overleven.

En toch is het iets waarmee we  in mijn praktijk eigenlijk altijd wel aan de slag gaan. Het opvoeden van een kind met AD(H)D vraagt immers om krachtige ouders. Ouders die uitstralen het beste met hun kind voor te hebben en hierin de leiding nemen. Ouders die begrip hebben voor de beperkingen van hun kind en tegelijkertijd redelijke eisen en grenzen durven te stellen. Volwassenen met ADHD, die inzicht krijgen in hun minder sterke en juiste sterke eigenschapen en deze laatste leren beter te benutten. Leerkrachten, die hun kennis en inzicht over ADHD verbreden. Die bereid zijn te denken in mogelijkheden  en  proberen zich maximaal in te zetten om óók de leerling met AD(H)D een goede schooltijd te geven.

Het begrip ‘in je eigen kracht’ betekent wat mij betreft niet dat je het allemaal zo goed weet en zo goed doet. Voor mij betekent in je kracht staan de zoektocht durven aangaan, met vallen en (steeds weer) opstaan.

Een zoektocht naar wat voor jou , je kind, je gezin, je leerling, je partner, wél werkt. Welke eigenschappen van jezelf kun je gebruiken om de situatie te verbeteren? Welke eigenschapen  werken juist tegen en vragen om verandering? Bereid zijn te kijken naar jezelf, bereid zijn te leren, maakt krachtiger. In feite is het al een teken van kracht dat je je eigen zwakheden en sterke kanten durft te onderzoeken en erkennen. Het is dé manier om vooruit te komen.  Het feit dat je op zoek durft te gaan naar wat wél werkt, dat je van plan bent de situatie het hoofd te bieden, maakt ook vaak al dat je je sterker voelt. Het ‘rechten van je rug’ , ook al voelt het dan misschien niet altijd zo, is vaak al een heel redelijk begin. Een mens kan namelijk dan hij denkt. Je krachtig opstellen, ook al gaat een hoop niet zo goed, kan een goed begin zijn.

 

Ik wens je veel succes en alle goeds

Cora Vos-Vlaar

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *