Hyperfocus: last of zegen

 

Je zohyperfocusu het een teveel aan concentratie kunnen noemen of aan doorzettingsvermogen. Als je het positief bekijkt.

Ineens heeft je partner of kind een nieuwe hobby of uitdaging waarbij hij volledig, maar dan ook volledig in opgaat. Je puber wil een brommer, je partner heeft als plan de tuin eens flink onderhanden te nemen. Niets mis mee. Kan zelfs leuk zijn. Maar wanneer er alleen nog maar op internet wordt zocht naar de beste prijs voor brommers, de hele tuin overmoedig wordt omgespit en dat alles met een tomeloze en grenzeloze energie, is het niet leuk meer. Er is nauwelijks nog ruimte voor iets anders, totdat het ineens weer over is (en de tuin er waarschijnlijk behoorlijk overhoop bijligt).

Of het betreft jezelf. Je bent bezig met iets wat je interesse heeft en je laat niet meer los.

Voordat je het weet ligt de rest van het gezin te slapen en ben jij nog  bezig met ‘je project’. Heerlijk om jezelf in een bezigheid te verliezen, maar je voelt tegelijkertijd dat je een grens over gaat. Je kunt jezelf eigenlijk nauwelijks nog stoppen, je wordt er doodmoe van en andere dingen blijven liggen. Dit ga je nooit lang volhouden.

Hyperfocus lijkt moeilijk te begrijpen voor degene die geen AD(H)D heeft.

Hoe kan dat iemand die zo’n moeite heeft met concentratie een dergelijk bijna obsessieve aandacht kan opbrengen voor iets dat hem boeit?

Als je weet wat de essentie is van AD(H)D, begrijp je ook wat hyperfocus is.

AD(H)D is een probleem met het remmen van gedrag. Het op tijd stoppen van gedrag, gedachten en emoties levert problemen op. Van hieruit is hyperfocus te begrijpen. Eenmaal met iets bezig wat boeit, is het moeilijk de rem erop te zetten. Voor ouders is het vaak lastig om met hyperfocus om te gaan. Urenlang starend naar een scherm, overdreven opgaan in een nieuwe bezigheid of een nieuw project, is lastig. Je fungeert als ouders als het ware als een externe rem van je kind.Als volwassene met AD(H)D is de eerste stap herkennen en erkennen. Hyperfocus hoort er nu eenmaal af en toe bij. De uitdaging is jezelf aan en uit te leren zetten.

Hyperfocus is niet altijd negatief.

Veel AD(H)D’ ers werken het beste als ze onder druk staan. Voor degenen die het vanaf de zijlijn bekijken misschien te laat, maar iemand met AD(H)D heeft de grootse kans op iets afmaken als het nog nét kan. Op zo’n moment komt de vaardigheid hyperfocus goed van pas. Het is misschien niet zoals iedereen het zou doen, maar is dat dan per definitie zo slecht? Inzicht in hoe hyperfocus werk bij jou, kan ertoe leiden dat je het beter en positief kunt gaan inzetten.

Ook leidt de combinatie snel enthousiast zijn en hypefocus ertoe dat veel AD(H)D’ ers van alles wel een beetje kunnen. Een tijdje bijzonder geïnteresseerd geweest in Italiaanse taal en keuken, surfen , brommers, tuinieren… met veel dingen kan je dan een aardig eindje meekomen. Om maar met de eenvoudige wijsheid die vaak zo waar blijkt te zijn te eindigen: “elk voordeel heeft zijn nadeel en andersom’!!

 

Ik wens je veel succes en alle goeds!

Cora Vos-Vlaar

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *