Maak jij je ook zo’n zorgen?

Veel nadenken, piekeren, zorgen maken en AD(H)D hoort vaak bij elkaar. Met name mensen met ADD kunnen verstrikt raken in hun eigen denken, waarbij het ene rampenscenario het andere afwisselt.

AD(H)D kan je rust aardig verstoren. Iemand met AD(H)D heeft vaak veel om zich zorgen over te maken.

Je hebt iets verkeerds gezegd, vind je. Of iets verkeerd gedaan. Stress, omdat een deadline eraan komt of niet gehaald is. Wat zullen mensen wel niet van je denken? Hoe los je dit op? AD(H)D kan een goed beginnende dag in een chaos veranderen. Paniek om alles weer recht te zetten, het gedane weer ongedaan te maken of het niet gedane toch nog gedaan te krijgen. Leven met AD(H)D kan een aanslag zijn op je rust, op een leven in harmonie.

AD(H)D’ers zijn creatieve denkers. In het geval van zorgen maken werkt dat dus in je nadeel.

Wat als…..de uitslag van mijn medisch onderzoek niet goed is, mijn beoordelingsgesprek onvoldoende is, mijn kind zijn school niet haalt, ik te laat ben voor de introductiedag van mijn studie??? Dan ga ik dood (en hoe moet dat dan met de kinderen?), word ik ontslagen, komt mijn kind in de Wajong en denken ze dat ik niet gemotiveerd ben, dus kan ik beter maar helemaal niet meer naar college gaan. Bám, zomaar bij elkaar bedacht. In een paar seconden. Voelde je je net nog prima, dan is dat na zulke gedachten wel voorbij. De kracht van creatief denken. Tussen de eerste gedachten en de “eindconclusie liggen nog een paar redeneringen, maar dat is slechts een kwestie van seconden.

Zulke rampen, (die dus nog moeten plaatsvinden), wil niemand. We gaan dus denken, wat we dan moeten doen….

En de hele machine in je hoofd draait op volle toeren, het kan niet meer stoppen. Je wordt er bang en angstig van. Maar op een of andere manier, stopt het niet. Het delen met anderen is vaak lastig, want die zeggen: “joh, maak je niet zo druk…”. Die snappen überhaupt niet dat jij op zulke gedachten komt. Hoe krijg je het bij elkaar verzonnen, zie je ze denken. Maar ja, kan jij het helpen? Alsof je het voor je lol doet.

Soms werkt het ook andersom. Zonder dat je het doorhebt. Een goede dag. Totdat je ‘een probleem’ in je leven hebt ontdekt.

Het lijkt wel of je brein de hele horizon afspeurt naar iets om mee bezig te zijn. In feite is dat ook zo. Het onrustige AD(H)D brein, moet als het ware zich ergens op kunnen (hyper) focussen. Helaas is dat niet je werk, tentamen of huishouden, dat is namelijk vrij saai en raakt het door afgeleid. Nee, een “probleem’ is erg genoeg en levert op de een of andere manier voldoende dopamine productie op, om op te focussen.

Het is niet iets om je voor te schamen. Belangrijk is om te snappen dat het soms gewoon zo kan werken.

Als je snapt dat het voor jou soms zo werkt, is dat een eerste stap. Een creatief én een (over) actief brein kunnen je nodeloos ongerust en angstig maken. Met snappen hoe je brein in elkaar zit, komt er een beetje afstand. En met een beetje afstand, kan je ook gaan zien dat al die gedachten en hersenspinsels, helemaal niet pertinent de waarheid zijn. Jezelf verbieden om te denken gaat niet werken. Maar leren dat niet al je gedachten waar zijn, maakt dat je al wat meer afstand kan nemen van die hele denkmachine.

Zorg voor ontspanning en beweging. Iets doen met je lijf werkt goed bij AD(H)D om wat afstand te nemen van het hoofd.

Sport is sowieso goed. Voor je lijf, je conditie. Maar sport is ook goed voor je brein. Niets voor niets wordt bij bijvoorbeeld (lichte) depressies beweging aangeraden. Voor iemand met AD(H)D’ is sport een manier om energie kwijt te kunnen én een manier om te ontspannen. Met name ontspannen is voor velen moeilijk. Even uit het hoofd, is voor mensen met AD(H)D dus eigenlijk gewoon noodzaak. Of dat nu hardlopen, zwemmen, boksen, sportschool, gewoon wandelen, werken in de tuin of yoga is. Het kan ook een hobby zijn, iets waarbij je met je handen bezig bent. Kies wat bij je past, maar je hoofd ontspannen via je lijf, werkt écht.

AD(H)D kan ook samengaan met een angststoornis.

Er zijn verschillende angststoornissen, zoals een gegeneraliseerde angststoornis (piekerstoornis), een paniekstoornis, een specifiek fobie etc. Dit kan samengaan met AD(H)D en zó lastig zijn, dat het je leven behoorlijk verstoort en/of dat je alles waar je bang voor bent gaat vermijden. Dan is het goed daar gespecialiseerde hulp bij te zoeken. Als de angst je dusdanig in de weg zit, kan het fijn (en misschien een beetje eng) zijn om er iets aan te doen.

Heb een beetje geduld, bewustwording en verandering kosten nu eenmaal tijd.

Inzicht krijgen in hoe dingen werken en wat je kunt doen om ergens minder last van te hebben, gaat niet van de één op andere dag. Er is oefening voor nodig. Vaak willen we iets snel veranderen en zijn we teleurgesteld als dan niet lukt, of als we “terugvallen” in oude gedragspatronen. Maar oude denkpatronen kunnen loslaten kost nu eenmaal een beetje tijd, het denken is hardnekkig. Vaak ben je je niet eens bewust van de manier waarop je denkt. Coaching kan een manier zijn om beter inzicht te krijgen en hiermee aan de slag te gaan.

Ga op zoek naar wat werkt, voor jou, je kind, leerling, partner etc.

 

Ik wens je veel succes en alle goeds!

Cora Vos

1 reactie to “Maak jij je ook zo’n zorgen?

  • I am extremely inspired with your writing talents as smartly as with
    the format to your weblog. Is this a paid subject or
    did you modify it your self? Either way stay up the nice high quality writing, it is uncommon to
    look a great blog like this one these days..

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *